Uit de Nieuwsbrief 2008:
De vrouwenzelfhulpgroepen [sangha's]:
Met betrekking tot het functioneren van de sangha's horen we positieve reacties op alle fronten.
De bankkredieten, die sinds een jaar dankzij de bemiddeling van HHIT aan de sangha's verstrekt worden, zijn een succes. Meestal wordt het geld besteed voor de aanschaf van een schaap of koe. Een enkele keer kan er zelfs een simpel huisje worden gebouwd. De terugbetaling van de leningen wordt gecontroleerd door HHIT en verloopt naar tevredenheid van de banken.
Hulpverlening aan alleenstaande ouderen:
Door HHIT wordt aan een tiental verwaarloosde ouderen in verschillende dorpjes hulp gegeven door regelmatige verstrekking van voedsel en -indien noodzakelijk- ondersteuning bij diverse problemen.
Uit de Nieuwsbrief 2009:
Het aantal sangha's [vrouwen-zelfhulpgroepen] groeit geleidelijk.
Dankzij de succesvolle spaarprogramma's en correcte terugbetaling van leningen uit de gezamenlijke sangha-pot zijn banken momenteel bereid microkredieten te verstrekken aan de vrouwengroepen! Een bijzonder positieve ontwikkeling, die ook zeer stimulerend en vormend werkt voor de vrouwen, die steeds mondiger en weerbaarder worden! Ze durven zich nu te begeven op terreinen, die vroeger volledig vreemd en onbekend waren en waar ze ook niet geaccepteerd werden, zoals bij een bank. Langzamerhand wordt ook de economische positie van de gezinnen beter.
De algemene situatie in India verslechtert helaas, met name op het gebied van godsdienstvrijheid en verdraagzaamheid t.a.v. christenen.
Vooral in de armste bevolkingsgroepen en laagste kasten [dalits] zijn mensen christen geworden, mede door de boodschap dat alle mensen voor God gelijkwaardig zijn. Ze kregen onderwijs en werkten zich geleidelijk op uit hun vernederende situatie. Daardoor voelen de 'hogere' kasten die tot nu toe deze mensen konden gebruiken -of liever misbruiken- zich benadeeld. De dieper liggende oorzaak van de agressie tegen christenen heeft dan ook niet alleen te maken met verschil in godsdienst, maar waarschijnlijk vooral met eigenbelang en jaloezie. Hoewel officieel het kastenstelsel is afgeschaft, leeft het in het besef van de mensen nog volop.
Vorig jaar werden we herhaaldelijk opgeschrikt door berichten over geweld tegen christenen in India. In de staat Orissa vielen vele doden en gewonden. Dit geweld dreigde over te slaan naar andere staten. Duidelijk was, dat de vlam zo maar in de pan kon slaan.
Hindoe-overval: Dit gebeurde inderdaad bij HHIT op zondag 14 december 2008 tijdens de jaarlijkse kerstviering met ruim 400 schoolkinderen, die van heinde en ver naar de campus waren gekomen. De feestelijkheden waren nog maar kort bezig, toen zo'n zestigtal fanatieke hindoes, gewapend met stokken, het terrein opstormden. Ze sloegen de kinderen en joegen ze uiteen, pakten de net uitgedeelde kerstboekjes af en verscheurden of verbrandden die. In paniek stoven de kinderen alle kanten op en vluchtten naar huis.
Alleen de kinderen uit het naburige dorp Karahalli, die 2 x daags naar de campus kwamen voor huiswerkbegeleiding, bleven achter en verklaarden desgevraagd, dat Sam Moses, leidinggevende van HHIT, geprobeerd had hen te bekeren. Het geheel was duidelijk gearrangeerd, zoals ook bleek uit het feit, dat er in het kielzog van de overvallers reporters meekwamen! Binnen het uur na de overval was er al berichtgeving op de landelijke TV!
De politie was duidelijk op de hand van de extremistische hindoes of durfde daar niet tegen optreden. Niet de overvallers, maar Sam Moses werd als een crimineel behandeld en een hele dag op het politiebureau vastgehouden, waar hij op een intimiderende manier werd ondervraagd. Dankzij de steun van een grote groep predikanten en zelfs moslim- en dalit-leiders, die voor het bureau postvatten, werd hij tenslotte vrijgelaten. Ter 'bescherming' werd politie ingekwartierd bij HHIT, die verwachtte daarvoor te worden 'beloond' met maaltijden, drankjes enz. Ondertussen kwam het normale werk stil te liggen en bleven alle medewerkers weg uit angst. Pas begin januari kwamen ze weer opdagen...
De situatie in de staat Karnataka blijft helaas kritiek, omdat overheid en politie niet ingrijpen als christenen worden bedreigd en aangevallen. In feite ben je als christen rechteloos en dat is een heel griezelig gevoel.
Dat gevoel is helaas weer versterkt in april 2009, toen de door ons ondersteunde schoolkinderen [vanuit 17 dorpjes rondom Bangarapet] naar de campus van HHIT waren gekomen, omdat de maat moest worden genomen voor de nieuwe schooluniformen.
Blijkbaar is deze bijeenkomst doorgegeven aan de groep hindoes, die in december j.l. het kerstfeest zo wreed verstoorden. Hoe dan ook, de politie kwam, gedwongen door deze groep, naar de campus en verordineerde, dat alle kinderen weer naar huis moesten en dat het maat nemen maar in de dorpjes zelf moest gebeuren…
Uit de Nieuwsbrief 2010
Op 24 februari 2010 werd met een feestelijke bijeenkomst en lunch het 10-jarig bestaan van Helping Hands India Trust [HHIT] gevierd.
Bij de terugblik op de afgelopen 10 jaar bleek, dat de inzet van HHIT duidelijke structurele verbeteringen heeft opgeleverd voor de armste mensen in het achtergebleven agrarisch gebied rondom Bangarapet.
Er zijn positieve effecten aanwijsbaar op het gebied van onderwijs, gezondheid, inkomen en huisvesting: allemaal zaken, die niet meer terug te draaien zijn; evenmin als het nieuwe zelfbewustzijn dat vele vrouwen uitstralen!
Familyhome Susai.
In augustus j.l. moest ds.Susai wegens een tumor in de borst een ernstige operatie ondergaan en werden we gezien het ontbreken van een ziekteverzekering om financiële steun gevraagd. Dergelijke verzoeken om -veel- geld, waarbij het gaat om leven of dood, komen vaker voor en brengen ons in een soort gewetensnood. De vraag op dit gebied is namelijk oneindig en voor ons onoplosbaar…
Needs: Sinds april van dit jaar hebben we het aantal ouderen, waarvoor we dagopvang bekostigen, teruggebracht van 110 naar 80, omdat bij ons werkbezoek in januari bleek, dat niet aan alle door ons gestelde voorwaarden werd voldaan. De administratie van het geheel vertoonde grote lacunes. Begin volgend jaar zullen we de situatie opnieuw moeten beoordelen inclusief de voor- en naschoolse hulp aan 100 schoolkinderen.
Cathedral Family Helper Project, Bangalore: In 5 primitieve dagcentra in de slums van de miljoenenstad Bangalore worden dagelijks 170 kleuters opgevangen, (op)gevoed en geholpen in hun ontwikkeling. Hoewel deze zinvolle hulpverlening relatief weinig geld kost [€ 120 p.j.p.k], zullen we dit werk vermoedelijk moeten afbouwen, omdat een grote donor zijn jaarlijkse bijdrage stopt m.i.v. april 2011.
In de loop van dit voorjaar bleek bovendien, dat het levensonderhoud in India zo veel duurder is geworden, dat de salarispost van HHIT met maar liefst 30% verhoogd moest worden om het werk voortgang te doen vinden. Daarnaast verloor de euro ook nog eens 10- 20% aan waarde…
U begrijpt, dat de subsidiërende Stichting Een Handreiking nu in zwaar weer verkeert..
De Stichting bereikte vorig jaar middels 4 organisaties in India 1100 mensen op basis van een jaarbudget van ongeveer € 50.000 [dat is nog geen € 50 per persoon per jaar…], en dat terwijl er iedere werkdag aan maar liefst 300 kleuters en oudjes een warme maaltijd wordt verstrekt!
Kan het goedkoper en effectiever?
Uit de Nieuwsbrief 2011:
Needs [ Kolar Gold Field]: Omdat we niet kunnen vertrouwen op de door de leiding gedane beloften en omdat afspraken niet blijken te functioneren, moesten we helaas besluiten tot het opzeggen van onze samenwerking met NEEDS, hoe triest ook voor de betrokkenen.
Cathedral Family Helper Project Trust [Bangalore]: In gesprekken met het CFHPT-bestuur bleek, dat men ongeveer een jaar op eigen kracht zou kunnen doordraaien met 4 i.p.v. 5 centra.Ondertussen zouden wij blijven zoeken naar oplossingen voor de financiële problemen. We hebben nu goede hoop, dat er een oplossing in zicht is, maar zullen nog moeten afwachten hoe de contacten tussen alle partijen verlopen..
